Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2008

Δρόμοι Παλιοί ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ' τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή.

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ' ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του τόπου μου κι εγώ.

Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες.

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε.


Αυτό διαλέγω ως αγαπημένο ποίημα για την πρόσκληση σε παιχνίδι από την αγαπημένη Meniek.
Αλήθεια το σκέφτηκα πολύ πριν συμμετάσχω, γιατί γέμισε η μπλογκόσφαιρα ποιήματα, και μου θυμίζει λίγο εκποίηση της ποιητικής ανάγνωσης. Για μένα η ποίηση είναι πολύ ιερή και η αγαπημένη μου ανήκει στα «προσωπικά δεδομένα» μου. Παρόλο όμως το κόμπλεξ μου, ναι, συμμετέχω.
Η ποίηση, λοιπόν, με καλύπτει τόσο μα τόσο πολύ, γιατί έχει συμπυκνωμένα νοήματα, μαζεμένη φιλοσοφία και ψυχογραφία που δε βρίσκεις αλλού τόσο καλά διατυπωμένη και εκφρασμένη. Κι αν σου ταιριάζει, έχεις βρει έναν παντοτινό φίλο. Τον ποιητή σου.
Ο Αναγνωστάκης είναι ο δικός μου.
Το συγκεκριμένο μου αρέσει πολύ γιατί είναι και ωραία μελοποιημένο.
Επειδή ο Αναγνωστάκης υπήρξε τόσο παρεξηγημένος ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ (και άνθρωπος) έχω προσθέσει κάποια αφιερώματα γι’ αυτόν, για να μην κλείνει η αναφορά μου σ’ αυτόν μόνο με μια τελεία.
Τον Αναγνωστάκη το νιώθω σα συγγενή μου.

Τώρα συγκινήθηκα.

Ακολουθεί μια καταπληκτική εκπομπή της ΝΕΤ το Παρασκήνιο με συνέντευξη και ανάγνωση ποιημάτων του Μανόλη Αναγνωστάκη, το 1985.
Εκπομπή ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Πώς να μιλήσεις για αυτόν το μεγάλο ποιητή! Έχουν προλάβει πολλοί.
Εδώ ο Ευριπίδης Γαραντούδης.

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2008

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΞΑΤΜΙΣΗ




















Οι φωτογραφίες κάνουν τη διαφήμιση ή το σλόγκαν;
Η φωτογραφία αυτή βγήκε με σκοπό να διαφημίσει την καλοσύνη(;) την αποτελεσματικότητα(;) τη φιλικότητα(;) των οργάνων της τάξης, που κάνουν τη γειτονιά μας ασφαλέστερη. Περίπου αυτός ήταν ο στόχος της φωτογραφίας μέχρι που πήγε και προσαρμόστηκε στο πίσω μέρος ενός λεωφορείου, όπου ο καβάλος του χαμογελαστού κυρίου έπεσε πάνω στην εξάτμιση. Και η περίπτωση να διαφημιστεί αποτελεσματικά όλο το παραπάνω το σκεπτικό εξανεμίζεται, όπως το καυσαέριο από την εξάτμιση.

Έτσι η …επιτυχημένη φωτογραφία μπήκε σε λάθος θέση.
Αν όμως ξανασκεφτούν το σλόγκαν τους; Αν δώσουν τη φωτογραφία σε άλλες εταιρείες ή φορείς, πάντα όμως με την προϋπόθεση να μπει στο συγκεκριμένο μέρος του λεωφορείου;
Πιθανές χρήσεις της φωτογραφίας με αντίστοιχα σλόγκανς:
Ανοίξτε το φερμουάρ και βγάλτε την ...εξάτμιση! (για πρώθηση φερμουάρ που ανοίγουν εύκολα).
Πάρτε ένα υβριδικό για να μη ντρέπεστε (διαφήμιση υβριδικού αυτοκινήτου).
Μην περιορίζεστε μόνο σε μια χρήση (διαφήμιση πολυεργαλείου).
Όχι στη χρήση όπλων στην αστυνομία (σύνθημα των εναλλακτικών αστυνομικών).
Και τέλος... ακολουθήστε το λεωφορείο και διασκεδάστε στην κίνηση (Καμπάνια του Υπουργείου Μεταφορών).
Πρέπει να υπάρχουν κι άλλα...

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2008

Χωρίς


Χωρίς αλφάβητο και αριθμούς...
Χωρίς κώδικες και νοήματα...
Έτσι για να μην καταλαβαίνεις αυτό που αισθάνεσαι.
Τόσο που να μην αισθάνεσαι.
Εικόνες λίθοι και φθόγγοι από λήθη θα είναι όσα γνωρίζεις.
Κι ίσως καλύτερος να γίνεσαι,
όσο λανθάνεις ξεχνώντας και μην ξέροντας, αφού και όσο ήξερες, τη λήθη αγαπούσες.