Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2007

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑ














Και να οι γιορτές! Οι ευχές! Οι άδειες!
Με άδειες τσέπες, κι άδειες εικόνες!
Που μας αδειάζουν και μας αηδιάζουν, πληροφορώντας μας χριστουγεννιάτικα για τις αποκριάτικες συνήθειες του τετράποδου Ζαχόπουλου.
Για το χατίρι της τετραπέρατης σαδίστριας συμβασιούχας που ακύρωσε πορείες και διαδηλώσεις, ζητώντας μονιμοποίηση στο Πολιτισμού με τον απολίτιστο τρόπο της.

Κι εμείς όλοι στα τέσσερα, να παρακαλάμε για μια εικόνα και μια είδηση περισσότερο τετράγωνη και λογική, όπως μια αναφορά για τις αναδασώσεις στα τέσσερα σημεία της χώρας. Ή μήπως δεν κάηκαν και τα τέσσερα σημεία; Πού είναι ο Σουφλιάς; Νοέμβρη μήνα δε θα ξεκινούσατε κύριε Υπουργέ; Ή μήπως σχεδιάζετε Υπουργείο Περιβάλλοντος για να σωθούν φυτά και ζώα του υπουργείου πολιτισμού και λοιπών υπουργείων;

Μια είδηση έστω έξω από τις οθόνες. Στην πόλη μου. Στον Πειραιά. Που έγινε απλά εξυπηρετητής των αγορών και των καταθέσεων των δέκατων τρίτων μισθών, για όσους έχουν ακόμη αυτό το προνόμιο έχοντας στηθεί στα τέσσερα ή στο ένα πόδι για να το αποκτήσουν.

Κύριε Φασούλα η πόλη μου δε θέλει φωτάκια να φωτίζουν τα σκουπίδια. Τουλάχιστον μαζέψτε τα λαμπάκια αν δε μπορείτε να μαζέψετε τα σκουπίδια!

Και η κυρία «Πολιτιστική Ανάπτυξη Πειραιά» Δάφνη ΜπόΚοτα (κυκλοφορώντας με γούνινο τιγρέ στα στενά του Πειραιά) κάνει σίγουρα την παγκόσμια πρώτη: ένας τίγρης πάνω σε μια κότα! αλλά ούτε δάφνες, ούτε κότες αξίζουν στην εικόνα της πόλης μου. Δάφνες δεν αξιωθήκαμε! Αλλά και κότες δεν αντέχουμε!
Παντού σκουπίδια. Και εντός και εκτός οθόνης.

Στις οθόνες η βαρβάκειος αγορά των κρεάτων προβάλλει αυτή τη φορά (όπως και σε κάθε γιορτινή ευκαιρία) ανθρώπινο γυναικείο κρέας, χωρίς τσιγκέλια και τιμές, αφού εννοούνται και τα δύο (καθώς η αφαιρετικότητα της πολιτισμένης κοινωνίας μας, μας εκπαίδευσε στην αποτίμηση κάθε προσφερόμενου κρέατος ακόμη κι αν δεν αναγράφεται η τιμή). Το τσιγκέλι περιττό, αφού χαλάει την επίφαση του ωραίου.
Το προϊόν όμως πωλείται. Και η ευτυχία κάθε κοινωνίας μετριέται από την ποσότητα του κρέατος που μπορεί να καταναλώσει. Από τη γαλοπούλα στη χωριατοπούλα, ο τίτλος των φετινών γιορτών, καθώς έχουν και παραμύθι όπως αρμόζει σε κάθε χριστούγεννο.
Έχουν, κι οι δύο, έρθει στην Αθήνα με την ελπίδα να δώσουν χαρά.

Κι οι δημοσιογραφάρες του κρέατος και του αίματος δε θα πουν ποτέ το ΟΧΙ όταν στη σειρά περιμένουν με αγωνία εκείνοι που προετοιμάστηκαν για το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΣ. Κι όσο ο ανταγωνισμός νικάει τις αρχές μας, οι δημοσιογράφοι θα βγαίνουν στους δρόμους μόνο για την εξασφάλιση μεγάλης σύνταξης. Γιατί στα παραγωγικά τους χρόνια θα έχουν δημιουργήσει τόσο μεγάλο έργο ... από συνεντεύξεις κοσμικών, μέχρι ανακοινώσεις δελτίων τύπου των κομμάτων. Λειτούργημα για όλους εκείνους που εκπαιδεύτηκαν στο «άρτος και θεάματα».

Και αφού η παραγωγικότητα σχεδόν εξαντλείται στο θέαμα, γιατί να γίνεται τόσος λόγος για την Παιδεία;
Γιατί ούτε επιστήμονες, ούτε παιδευμένοι είναι αυτοί που με κυβερνούν, ή αυτοί που κινούν το χρήμα, ούτε βέβαια κι αυτοί που πουλάνε ακριβά την άθλια εικόνα τους αλλά και αυτοί που την αγοράζουν.
Αφού αλλού είναι η καταξίωση ρε αγόρια και κορίτσια, γιατί να γίνουν όλοι επιστήμονες;

Αφήστε τα πανεπιστήμια ήσυχα.

Αλλά ξέχασα. Κι αυτοί στα πανεπιστήμια το χρήμα και τη δόξα λατρεύουν. Κι ο κύριος Μεταξόπουλος που ζητά να αποφυλακιστεί γιατί τον έπιασε η μέση του στο κελί, το χρήμα ζήλεψε.
Ένα θύμα ακόμα της κοινωνίας της ευμάρειας που κάτι επιστήμονες σαν κι αυτόν δημιούργησαν και θεμελίωσαν πολύ καλά. Κοτζάμ πρύτανης να μην έχει μια ...φερράρι;
Όταν όμως ο Μίκαελ Σουμάχερ την οδηγούσε ως εξαιρετικός πιλότος της φόρμουλα1 έκανε δωρεές από τα προσωπικά του (τα ολόδικά του) χρήματα στους πληγέντες από το τσουνάμι, δίνοντας ως ιδιώτης 10.000.000 ευρώ. Κι εσύ πήγες Αιμιλιάκο να καταχραστείς χρήμα για την Παιδεία γιατί σου άξιζε ένα ... γρήγορο αυτοκίνητο; Περισσότερο από ποιον σου αξίζει μια φερράρι χαζό αγόρι;

Κι έτσι το 2007 φεύγει με ένα πνεύμα αποκριάς (όχι τόσο διασκεδαστικής) αφήνοντας όμως για δώρο ένα κλασικό επιτραπέζιο παιχνίδι! Το «ζώα - φυτά – πράγματα». Μόνο που αυτή τη φορά έχει γίνει εξαιρετικά εύκολο. Μπορείς σε ένα γράμμα να βάλεις την ίδια λέξη και στα τρία!

Καλό 2008!!!

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2007

ΦΑΝΗ ΠΑΛΛΗ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ



























Κι εκεί που όλοι ήσυχοι στηρίζαν το Μαγγίνα,
τους ήρθε η παραίτηση στην κράνα γκιλοτίνα.
Γιατί καλά καθόντουσαν και μοίραζαν τα πόστα
αλλά το Απασχόλησης έμοιαζε με αρρώστια!
Κανένας δεν το ήθελε κι όλοι ήταν με το φόβο

για αυτό έκλεισαν τα κινητά ή τα ‘βαλαν στ’ αθόρυβο.
Η μόνη που το σήκωσε ήτανε το «Φανάκι»,
γιατί ήταν Σάββατο πρωί κι ήθελε Κολωνάκι.
Νόμιζε πως η φίλη της την έπαιρνε για ψώνια

πού να το φανταζότανε μετά από τόσα χρόνια,
πως την καλούσε ο αρχηγός του κράτους ο σωτήρας,
σαν τον ακούει στη γραμμή της πέφτει ο αναπτήρας.
Γλίστρησε και τσακίστηκε στο ίσιωμα η καημένη,

στην πρόσκληση του αρχηγού του ‘πε να περιμένει.
Θα ‘ρθω πρωθυπουργάκο μου να πάρω το υπουργείο

μα μια που θα με υποδεχτούν, μια που θα πω αντίο.
Δεν ξέρω από εργαζόμενους, ξέρω μόνο από doping,
Και σ’ όλες τις απεργίες τους εγώ πάω για shopping.

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2007

Εμείς απεργούμε, κι αυτοί που κυβερνούν δε δούλεψαν ποτέ!!!



















ΤΟ ΠΕΡΗΦΑΝΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ
Τι γουρούνι είμαι εγώ, όμορφο κι αυθεντικό!
Όλοι οι άλλοι με ζηλεύουν και με λένε βρωμερό.
Όμως ξέρω τι τους φταίει και με βλέπουν φθονερά,
είναι που δε δίνω φράγκο για ό,τι εκείνους τους πονά.
Θα ‘θελαν πολύ να βλέπουν το γουρούνι μες το δάκρυ,
να μελαγχολεί, να κλαίει, να μη βρίσκει καμιάν άκρη.
Το γουρούνι όμως δε βάζει ούτε έννοια, ούτε μπελά,
και μπορεί να ζει ωραία μόνο με την τεμπελιά.
Τη δουλειά δεν τη γουστάρει, ούτε ξέρει τι θα πει,
κι όμως το ασφαλιστικό ζητάει ευθύς αμέσως να λυθεί.
Τη δουλειά των άλλων κρίνει και τη βρίσκει ελλιπή
Δεν το νοιάζει «να μην κρίνει μήπως και αυτό κριθεί».
Όποιος άλλος έχει χάρες σαν του γουρουνιού τις χίλιες,
ας προσέλθει μες τη φάρμα για να γίνουμε και μπίλιες.
Αν θελήσετε ποτέ, τα νέα μου να μάθετε,
εκπρόσωπος θα σας τα πει, γι’ αυτό καλά να πάθετε!
Τον λένε Θόδωρο τρανό και μοιάζει σαν την κόμπρα
Που πριν να γίνει εκπρόσωπος μιλούσε σ’όλους ντόμπρα.

Χχρρρχχχρργχρρρ!!!!!!!

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2007

Μάλλον με χτύπησε ρεύμα!

Επειδή το προηγούμενο ποστ μάλλον δεν ισχύει, γιατί έγραφα για τη φίλη που χώρισε και πριν προλάβω να μαζέψω 10 σχόλια αυτή πήγε και τα ξανάφτιαξε, το παρόν καταργεί κάθε προηγούμενο.

Παρόλα αυτά όμως υπάρχει και ένας πολύ πιο σοβαρός (@#$%!;) λόγος να ανεβάσω κάτι νέο.
Είναι ουσιαστικά η απάντηση στην τιμητική πρόσκληση για παιχνίδι της συνγαβρίνας (δε θα έπρεπε να είναι συγγαβρίνας;) διανοούμενης (και απολύτως συνεννοούμενης) blogger Meniek.
Με κάθε σεβασμό λοιπόν στις προσκλήσεις αλλά και στο ρόλο του παιχνιδιού και με μοναδικό στόχο να μη δουλέψω αυτή τη στιγμή, λέω να παίξω!

Το παιχνίδι ζητάει να βάλω κάπου το logo μου. Επειδή το logo αντιπροσωπεύει τον υλικό (και μάταιο) κόσμο, θα ήθελα απλά να δηλώσω πού έχει σημασία για μένα η συμμετοχή μου. Μμ!!!

Ξεκινάμε:
Είμαι στον ύπνο μου πολύ επαναστάτρια! Τα λέω πολύ άγρια σε όσους με κυβερνούν. Τους ρίχνω μολότωφ, γιαούρτια, φλεγόμενες σαΐτες, καφέδες, σφαίρες .. αλλά όταν ξυπνάω το μόνο που μπορώ να κάνω είναι μια απλή δυσφήμιση σε φίλους και γνωστούς.
Η παρακάτω εικόνα θα ήθελα πολύ να είναι αποτέλεσμα δικής μου δολιοφθοράς.

Εδώ υπήρχε μια φωτογραφία που έθιγε τη Μαριέτα Γιαννάκου, που λόγω του τωρινού προβλήματος της υγείας της υποχρεώνομαι ηθικά να εξαφανίσω, καθώς δεν έχει πλέον καθόλου χιούμορ η εξυπνάδα που είχα κάνει τότε.

Όταν δεν κάνω αντίσταση και μου τελειώνουν τα έντομα που τρώνε πολιτικούς, σκέφτομαι σοβαρά την περίπτωση να γνωρίσω από κοντά ένα μεγάλο γόη του Hollywood. (Άντε δύο. Όχι παραπάνω όμως).




Αφού έχω κουραστεί ασχολούμενη συνεχώς με τους άλλους, θέλω κάποια στιγμή και την ησυχία μου. Μου αξίζει ειδική στάση ρέκλας που μου φαίνεται πως έχω κιόλας κατοχυρώσει.




Και τέλος, επειδή δεν είμαι τόσο κενή όσο δείχνω (είμαι λίγο παραπάνω), έχω περιβαλλοντικές ευαισθησίες και δε γουστάρω με τίποτα που ξαναεπέτρεψαν το κυνήγι παρ’ όλη την καταστροφή ΚΑΙ της πανίδας με τις πυρκαγιές, θα ήθελα να έχω προσθέσει κάτι στην αποτροπή του κυνηγιού.




Acta es fabula!

:)