Παρασκευή, 18 Απριλίου 2008

ΠΙΣΩ ΕΧΕΙ Η ΑΡΚΟΥΔΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ


Δεν είμαι αυτό που φαίνομαι, μία απλή αρκούδα,
είμαι σπουδαίο ζώο εγώ, μ’ ανθρώπινη μουσούδα.

Ακόμη κι αεροδρόμιο με το όνομά μου βγάλαν…
…μα γρήγορα κατάλαβα πως ήτανε για άλλον.

Σαν ήμουν με τους δυνατούς είχα όλα τα δίκια,
Μα τώρα που ξεχώρισα μου ρίχνουν μπινελίκια.

Το λόγο μου τον σέβονται όλοι οι αντίπαλοί μου,
κι οι μόνοι που με γράφουνε είναι οι σύντροφοί μου.

Τόσες φορές τους έκραξα, τους έκανα ρεζίλι,
κι εκείνοι με ξεγράψανε μέχρι να πεις ‘φιτίλι’.

Μα αν η Μοίρα η σκληρή με πέταξε στην άκρη,
από τα μάτια μου ποτέ δε θα κυλήσει δάκρυ.

Έχει ο καιρός γυρίσματα, και θα γυρίσω πίσω
και της αρκούδας η ουρά κι αυτή βρίσκεται πίσω.

7 σχόλια:

adaeus είπε...

συνεχίζεις να με εκπλήσσεις :)

MenieK είπε...

θα γυρίσει πίσω? spooooookyyyyy!!!

Ανώνυμος είπε...

Μα τι λες τώρα!!!!

Λείπω για δύο μήνες στο Κονγκό και έχεις ξεφύγει επίπεδο!

Φιλιά στη μουσούδα.

Domino

afrodiet είπε...

Adaeus,
με έχει πιάσει μια ριμαδορίμα κι ό,τι σκέφτομαι το κάνω ποίημα.
:)

afrodiet είπε...

Meniek μου,
έτσι θα το αφήσει, εύκολα;
Μη σου πω ότι αρχίσανε να πιάνουν τα βουντού.
Δεν είδες; Τσακίστηκε ο ποδηλάτης.

afrodiet είπε...

Dominooooo!!!
Πού είσαι;
Πώς πάει το Κονγκό;

αν ακούς είπε...

τον φαγανε με τη μουρμουρα τους το γιωργακη...

δεν το καταλαβαινει κι αυτος να παει σε ενα βουνο με τη γυναικουλα του να μαζευουν χορτα και να κανει ποδηλατακι...αφου γι'αυτο ειναι πλασμενος.

τωρα που ειπα μουρμουρα...θυμησου μετα να σου πω ποιο ηταν το αγαπημενο μου στρουμφ...

τιποτα δεν ειναι τυχαιο σ'αυτη τη ζωη...